Αδάμαστες ψυχές

"Ένα μικρό ταξίδι που έκανα, μού έδωσε αφορμή να βάλω με τον νου μου πώς γινόντανε τα ταξίδια στα παλιά χρόνια, τι βάσανα απίστευτα τραβούσε ο κόσμος για να πάγει από το ένα μέρος στ' άλλο. Και δεν φτάνανε οι μιζέριες και οι λογής λογής συμφορές που τραβούσανε μέσα στο καράβι, αλλά είχανε και τους κουρσάρους που φυλάγανε να τους πιάσουνε σε κάθε ξερονήσι, σκυλόψαρα πιο αχόρταγα από τ' άλλα που ζούνε μέσα στο νερό..."

Αυτά και άλλα πολλά έγραψε ο Κόντογλου για ταξιδευτές και όσο για τα "καμώματά τους, καλά ή κακά, να μην τα κρίνουμε σαν δικαστές, αλλά να τα συμπαθούμε. Γιατί πιο όμορφο πράγμα από την αγάπη και πιο γλυκό και πιο αναπαυτικό, δεν υπάρχει κανένα άλλο στον κόσμο. Και γλυκύτερο στόμα δεν μίλησε στον κόσμο, άλλο κανένα, από κείνο που είπε: Ο αναμάρτητος πρώτος βαλέτω τον λίθον".

Ιστορίες γραμμένες από τον Φώτη Κόντογλου, με ζωγραφιές από το χέρι του.