Ο αστρολάβος

«Σε τούτο το βιβλίο θέλησα και γω να γράψω κατά το αίστημά μου τα λίγα που γνωρίζω κ’ ίσως φχαριστηθεί και κανένας άλλος που θα τύχει να το διαβάσει και συχωρέσει τον πατέρα μου. Πολλοί ιστορικοί γράφουνε τάχα την ιστορία του κόσμου γράφοντας ολοένα πολεμικά και πολιτιστικά πράγματα, για ρηγάδες και βασιλιάδες, σα νάναι αυτοί μονάχα άνθρωποι κ ’οι ντροπές και τα αίματα που χυθήκανε, η μονάχη προκοπή μας. Αυτά τα βιβλία έπρεπε να καίγουνται σαν των αιρετικών…»

«Και γω σπουδασμένος είμαι, μα κατάλαβα πως δεν είναι σωστό η σπουδή να ξεραίνει την καρδιά μας, παρά εμείς οι άνθρωποι πρέπει να δίνουμε πνοή και γλυκύτητα στη γνώση μας.»

Βιβλίο παράξενο, γραμμένο με τον δικό του μοναδικό τρόπο και την «κοφτερή» γλώσσα του Φώτη Κόντογλου. Στολισμένο με ζουγραφιές σκεδιασμένες από τον ίδιο και από τον μαθητή του Γιάννη Τσαρούχη.